Model może rozumieć deployment, repozytorium czy operację finansową bez prawa do jej wykonania. Capability control rozdziela to, co agent potrafi rozumować, od tego, na co pozwala runtime.
W Execution Force V3 authorization wiąże wybraną kartę policy, repozytorium, allowed scope, source commit SHA, task digest i dokładny RuntimeV2 payload. Zmodyfikowany payload lub rozszerzony scope są inną akcją.
source_commit_sha musi wskazywać konkretny snapshot kodu. Brak lub UNKNOWN provenance nie powinny otwierać mutation authority.
Hydra dodaje permission classes i sandbox. To druga granica: authorization mówi czy akcja jest dozwolona, a runtime określa, jakie capabilities fizycznie istnieją.
Execution Force publikuje mechaniczną ścieżkę P0 i evidence ladder: CLAIMED → ARTIFACT_PRESENT → MECHANICALLY_VERIFIED → INDEPENDENTLY_VERIFIED. Model nie może być jedynym źródłem informacji o tym, że został poprawnie autoryzowany.